Szczypta odmienności w dwujęzycznej edukacji… O konkursie “Polska w obiektywie polonijnego dziecka”

 

Nagrodzona praca Eleny

O tym, że dzieci są z natury ciekawe i otwarte na nowe nie trzeba przekonywać. Warto jednak przypomnieć, że w edukacji, także tej dwujęzycznej liczą się innowacyjne pomysły, odejście od wyuczonej rutyny. Warto zaproponować dziecku trochę odmienności…

O zainteresowaniu sztuką fotografowania, odkrywaniu piękna i różnorodności Polski oraz niezaprzeczalnej satysfakcji poczytajcie tutaj.

Nici i włóczka w marcowym “Dziecku na warsztat”

Tym razem w “Dziecku na warsztat” materiałem twórczym były nici i włóczka.

Tematycznie dominowała wiosna! Nie zapomniałyśmy również o ważnym i lubianym wydarzeniu – Dniu Ojca, we Włoszech obchodzonym 19 marca.

A oto i szczegóły:

Jak zostałam projektantką… Tkaniny w “Dziecku na warsztat”

W lutym w “Dziecku na warsztat” dominują tkaniny. Bardzo lubiany materiał, który zapewnia szeroki zakres możliwości i uwalnia wodze wyobraźni :)

A oto i nasza relacja:

i tym razem połączyłyśmy ekspresję twórczą z nauką. Elena znów doskonaliła umiejętność czytania po polsku. Zatem to właśnie lektura stała się inspiracją dla małej projektantki. A do malowania na tkaninie wybrałyśmy flamasrty zawierające trwale barwiący tusz, ze specjalną końcówką w kształcie pędzelka.

Szczególny, niecodzienny list…

Królowa Elżbieta II napisała do małej Eleny. 

fot. Wikipedia

List dostarczył radości, szczególnych wrażeń, które z pewnością pozostaną w pamięci dziecka. A wszystko zaczęło się tak…

Świąteczne cudeńka z masy solnej

Magia Bożego Narodzenia trwa! W tej świątecznej atmosferze tworzymy w naszym domowym laboratorium artystycznym.

Tym razem z masy solnej, bardzo łatwej do przygotowania, niezwykle taniej i bezpiecznej dla dziecka. 

Ciekawe inspiracje znalazłyśmy tutaj:

  

Na szkle malowane

W listopadzie w projekcie DZIECKO NA WARSZTAT artystycznej obróbce poddane zostało szkło. Był to nasz pierwszy tego typu warsztat, zatem nie obyło się bez teoretycznego wstępu :) Przekazałam Elenie trochę wiadomości na temat dekorowania szkła. Następnie Elena wybrała materiał do zdobienia: słoiki i szklaną butelkę. Wzorów nie odrysowywała, tylko bezpośrednio rysowała je markerem na szkle. Kolejnym etapem było obrysowanie kolorem konturów rysunków, wypełnienie ich farbami, a na końcu pokolorowanie pozostałych powierzchni. To tak w uproszczeniu.

A oto gotowe prace:

1. Muzyka i poetyckie słowo na szkle malowane

Jesienna kompozycja inspirowana muzyką Vivaldiego ( “Jesień”) oraz strofami o jesieni:

Recykling w kulturze

W październikowym "DZIECKU NA WARSZTAT" głównym materiałem twórczym był plastik. Spróbowałam połączyć kształcenie językowe, literaturę i film z praktycznym, twórczym wykorzystaniem tego materiału.

Oto rezultaty:

1. Wykorzystanie plastikowej butelki po soku owocowym      do   stworzenia jesiennej sowy

Dodatkowy materiał: schemat głowy i nóg sowy oklejone zebranymi podczas spaceru jesiennymi, wielobarwnymi liśćmi pociętymi na małe kawałki (łatwiej się je przykleja i dodatkowo w efekcie powstaje fajna mozaika), inne kolorowe jesienne liście do oklejenia butelki.

Nasza jesienna sowa wygląda tak:

Dlaczego właśnie sowa?

Papierowy zawrót głowy

Ruszyła, z rozmachem i emocjami, 4 edycja międzyblogowego projektu DZIECKO NA WARSZTAT. I tym razem jesteśmy. Nie ukrywam radości i zadowolenia, bowiem jest to całoroczny projekt, ciekawie pomyślany, twórczy. Ponadto stanowi integralną część dwujęzycznej edukacji mojej córki. Doskonale wspiera i rozwija naukę języka polskiego. I nie tylko :) Tyle, że daleko od tradycyjnych szkolnych metod. Inaczej, bez rygoru, pośpiechu. To dobra strategia, by dziecko w ogóle chciało uczyć się drugiego języka i czerpało z tej nauki radość oraz satysfakcję. A oprócz samej nauki, czy przyswajania sobie języka, poznaje również polską kulturę, historię i tradycję. To bez wątpienia wpływa na poczucie tożsamości narodowej oraz tworzenie silnego, pozytywnego związku z drugą ojczyzną.

Ale przejdźmy do zasadniczego tematu.

W tej edycji projektu … tworzymy. Zapowiada się ciekawie i inspirująco. Zaznaczę, że staram się proponować córce proste, łatwe do wykonania prace. Takie, które prawdziwie ją zaciekawią, zaangażują i dzięki temu ułatwią spokojną rozmowę, dialog w języku polskim.

We wrześniu materiałem do wykorzystania był papier ( w tym tektura). Nasze zajęcia przebiegały wieloetapowo:

I Sztuka użytkowa - by wyeliminować niepożądane napięcie przed powrotem do szkoły.

Wszyscy wiemy, że koniec wakacji, swego rodzaju swobody często odczuwany jest przez dziecko jako powrót do pewnego rygoru, szkolnego schematu. I wtedy, oprócz pozytywnych emocji związanych z ciekawością i chęcią spotkania z przyjaciółmi, mogą budzić się te wszystkie negatywne, niechciane uczucia. W związku z tym potrzebowałyśmy wyciszenia, dystansu, oswojenia ze zbliżającą się zmianą.

Zaproponowałam przygotowanie kilku sympatycznych przyborów szkolnych, które tak prezentują się na biurku Eleny:

Z Szekspirem po angielsku

Światowy Rok Williama Szekspira to doskonała okazja, aby w ciekawy, zajmujący sposób zainteresować dziecko życiem i twórczością tego niekwestionowanego geniusza sztuki teatralnej.
I tak moja mała pasjonatka wielkiej literatury przysłuchiwała się rozmowom rodziców na temat Szekspira i jego sztuk wystawianych we włoskich teatrach. W domu zauważyła książkę z utworami dramaturga.

Muzyczne fascynacje dwujęzycznej małolaty. Relacja z czerwcowego warsztatu

W warsztatowych muzycznych fascynacjach, oprócz najważniejszego, czyli samego grania, bawienia się dźwiękami i zasłuchania się, sporo uwagi poświęciłyśmy wielkiemu polskiemu kompozytorowi i pianiście – Fryderykowi Chopinowi.

Zajęcia miały bowiem za zadanie rozwijanie muzycznej pasji, a także doskonalenie kompetencji językowych. Chodziło również o przybliżenie postaci kolejnego wielkiego Polaka. Przyznaję, był to obszerny, ale i owocny warsztat :)

“Fryderyk Chopin – poeta fortepianu. Fryderyk Chopin – il poeta del pianoforte”. Tworzymy dwujęzyczny album

Czerwiec mija nam w bardzo muzycznym nastroju. Nie bez powodu. Elena zaczęła grać na flecie, a jeszcze marzy jej się fortepian. To doświadczenie przekonało ją, że dźwięki to także sposób komunikacji. Odmienny od słów. Inny. Niezwykły!

Przygoda z muzyką zaciekawia i rozwija dziecko. Warto zatem te chęci i aktywność wykorzystać.

O kotach nie tylko po polsku

Przewodnim tematem naszego majowego warsztatu były… koty. Bo to, obok koni, prawdziwi ulubieńcy mojej córki. Towarzyszą jej właściwie od kolebki.

Na tropie wiosny – zabawy w plenerze po polsku

Kwiecień w projekcie Dziecko na Warsztat to zabawy w plenerze, podwórkowe, terenowe, wszystkie, byle na świeżym powietrzu. No to korzystamy! Starym już zwyczajem wyjścia w plener staram się wykorzystać do wsparcia nauki języka polskiego. Szczególnie wtedy, kiedy wychodzimy my dwie. I tak na początek zaproponowałam Elenie tropienie wiosny. 

Wiosna, cieplejszy wieje wiatr…

Wiosna prawdziwie do nas zawitała. Zrobiło się ciepło, miło, bo zdecydowanie cieplejszy wieje wiatr. I jeszcze cudownie śpiewają ptaszki. Dzieci rozkwitają. A wraz z budzącą się do życia naturą, przybywa im twórczego zapału. Wykorzystajmy to wszystko do wsparcia nauki języka polskiego. Niech na wiosnę i dwujęzyczność zakwitnie!

Proponuję nasze dwa sprawdzone pomysły.

Oto i finał warsztatowych podróży z językiem polskim!

Marzec w Dziecku na Warsztat to podróże i podróżnicy. Z pogodą było u nas różnie , dlatego zrealizowałyśmy kilka tematycznych wątków.

Oto schemat warsztatu:

I Środki transportu

1) Elena poznaje i utrwala słownictwo związane z omawianym tematem. Po polsku :) Wykorzystałam książeczkę dla maluszków, bo najprościej i najłatwiej:

Przyjaciele listy piszą…

Kontynuujemy temat podróży. Tym razem dość osobliwie i intrygująco. Bowiem mamy do czynienia ze szczególnymi podróżnikami. To literaccy (i ekranowi) bohaterowie: Koziołek Matołek, Bolek i Lolek oraz Pyza wędrująca po polskich dróżkach.

Skąd taki pomysł?

Jedzie, leci, płynie… O środkach transportu po polsku

Zapowiada nam się pracowity marzec. Niedawno zakończyłyśmy warsztat z matematyki, a już realizujemy kolejny. Tym razem tematem są podróże i podróżnicy. I czegóż tu więcej chcieć? Świetny temat i myślę, że przez wszystkie dzieci (i nie tylko ) lubiany. A dwujęzyczni i dwukulturowi to może nawet podróżują podwójnie?!

Tradycyjnie proponuję Elenie kilka wątków. Dzisiaj krótka relacja z naszego domowego laboratorium artystycznego.

Matematyka po polsku da się lubić

W lutym w warsztatowej przygodzie (Dziecko na Warsztat ) dominowała “królowa nauk”. Ach, ta matematyka! Raz fascynuje, uskrzydla, innym razem powala, przygniata, dusi… I co na to taka siedmiolatka? Nie lubię matematyki? Nie, matematyka da się lubić, jeśli tylko pozwolimy dziecku odkryć jej prawdziwą wartość, tak, by zasmakowało matematycznego sukcesu. Tylko bez presji, a czasem małymi kroczkami. Bawimy się więc i uczymy w królestwie liczb. Oczywiście po polsku.

Hu, hu, ha, nasza zima kochana i czar Bożego Narodzenia

Nasz grudniowy warsztat to tradycje związane z kochanym Świętym Mikołajem i oczywiście Bożym Narodzeniem. A wszystko w dwujęzycznych (ba, wielojęzycznych) i dwukulturowych kontekstach, wywodzących się jednak z tego samego kręgu kulturowego. Cel główny warsztatu: doświadczenie i przeżycie niezwykłości i piękna świąt, przy jednoczesnym wsparciu nauki języka polskiego. To doskonała okazja do zanurzenia dziecka w świątecznej tradycji.

Zatem – naszego warsztatu punktów kilka... 

Niech żyje morska przygoda! Z językiem polskim w roli głównej

Emocjonalnie zaangażowane dziecko z łatwością i ochotą przechodzi z jednego kodu językowego na drugi. A wakacyjny wyjazd nad morze z pewnością takich emocji dziecku dostarcza.

 

Włoskie morze kusi, oj, kusi...!

 

Warto więc wykorzystać te przeżycia w doskonaleniu znajomości języka polskiego. I to we wszystkich czterech kompetencjach językowych: rozumieniu, mówieniu, czytaniu i pisaniu.

Jak to zrobić?